Rosanna

Het werd al gauw duidelijk dat ik een zeer impulsief kind was met veel energie. ADHD werd vastgesteld toen ik 10 jaar was. Rond die tijd begon ik het medicijn ritalin te gebruiken. Ik veranderde daardoor behoorlijk. Ik was vaak depressief en begon me weinig aan te trekken van mensen om me heen. Op school liep het moeilijk. Ik haalde op zich goede cijfers maar gedroeg me vaak erg onaangepast. Ik flapte er heel impulsief allerlei dingen uit, waar ik later spijt van kreeg. De ‘grote mensen’ om me heen vonden dat er wat aan moest gebeuren. Ik heb vanaf mijn 13e allerlei hulpverleners bezocht. Maar er viel eigenlijk geen land met mij te bezeilen. Ik was ook gewoon een puber die hier helemaal niet op zat te wachten. Op een gegeven moment ben ik gestopt met de Ritalin. Ik voelde me toen veel beter, maar de wereld om me heen had het soms zwaar met me stellen. Ik ben nu 18, heb geen opleiding afgerond en ben al aardig wat vrienden kwijt geraakt. Na twee jaar volstrekt mijn eigen gang te zijn gegaan ben ik nu voor het eerst op het punt gekomen dat ik ZELF hulp wil. Daarom ben ik naar het EBC gekomen. Ik wil hier oefenen in de sociale omgang met mensen. En mezelf beter leren kennen en begrijpen. Hopelijk leer ik ook manieren om met mijn zwaktes om te kunnen gaan. Tot nu toe bevalt het me hier goed. De medewerkers proberen echt naast je te gaan staan in plaats van boven je. Ze geven me het gevoel dat ze vertrouwen in me hebben. Ze hebben het best veel over God. Daar heb ik niets mee, maar ik merk wel dat het hen echt inspireert.